Bukiet z kali.

Dziękuję za oglądalność.

Pierwszy raz od niepamiętnych czasów po jednym dniu przebił kulę na szydełku i kulę origami.

Muszę przyznać, że to bardzo zaskakujące, tym bardziej, że kale są takie popularne filcowiczkom.

Kale dostępne na TUTAJ.

Kale.

 

Alfons Mucha w decoupage.

Poniżej etap pierwszy.

Polecam syrop klonowy, który systematycznie kupuję w jednym z niemieckich marketów.

Papier do deku zakupiłam w moim ulubionym sklepie http://www.wmalowanymkufrze.pl

Mam możliwość odwiedzania bezpośrednio, super klimat i obsługa.

W barwach wrzosów - spagethi.

Na pierwszym zdjęciu połączenie bransoletki i koli, dzięki zapięciom magnetycznym. Odkryłam to dopiero po wykonaniu.
Można oczywiście nosić osobno i skręcać rulony ile się chce, albo je rozprostowywać, wystarczy pokręcić magnesami.
Bardzo podoba mi się ta dzianina i pasuje idealnie na zakończenie września.
Na pierwszym zdjęciu słońce ufarbowało mój granatowy golf na wrzosowo (na szczęście tylko w obiektywie).
Komplet dostępny TUTAJ.

Łapki- spagethi.

Ten model a właściwie magnetyczne zapięcie, narzuciło wielorakie zastosowanie.

Jutro w całości, bo dopiero na zdjęciach, będzie wiadomo o co chodzi.

Gąbczaste płatki.

Kolczyki wykonane z płatków gliny odciśniętych w gąbce, autorstwa Agaty Olszackiej (pracownia "Pod Złotym Jamnikiem" w skansenie Łódzkiej Architektury Drewnianej).

W oprawie dodałam elementy miedziane i koraliki jablonex. 

Dzisiaj pierwszy raz nosiłam, są lekkie jak na glinę.

Jako element ekspozycyjny posłużyły łupki, wyłowione z Zalewu Solińskiego.

Niesamowite szkliwo.

Urzekło mnie szkliwo, choć po raz pierwszy zaświeciło do mnie o zmierzchu. 

Każdy kawałek był inny, jednak udało mi się jakoś sparować.

Wykonane przy "świecach", może dlatego wytwór dość nietypowy, wynikający z kształtu materii i jej śladzie odciśniętym w gąbce.

Niesamowite efekty wizualne dojrzałam jednak o poranku. w nieśmiałych błyskach słońca.

Jutro sparowane.

Barwy jesieni w całej okazałości.

Obrót o 360 stopni i wersja kapturowa.

 

Jesienne barwy w większej odsłonie.

Kobaltowe pochmurne niebo, szarość pajęczyn, brązy opadających liści. 

Może dlatego przyciągnęła mnie ta włóczka.

Jak zwykle dla wytrwałych jutro całość.

W barwach jesieni.

Zawsze chciałam zrobić to coś, podpatrzone na ludziu w Krakowie.

Włóczka od razu przypomniała mi to coś.

Zatrzaski pasowały jak ulał.