Dusza gału.

To co najważniejsze kryje się w tej malutkiej poduszeczce.

To intencja właściciela.

Może być motto życiowe, cytat lub modlitwa 

(powinno się pisać w formie mandali).

Jak na ironię zapomniałam sfotografować, to co napisałam.

Następnie składa się tkaninę w kwadrat.

W dalszej kolejności zawija się w kolejną tkaninę, 

Tkaniny powinny być jedwabne, a przede wszystkim z naturalnych włókien.

Na koniec całość należy obwiązać nićmi w sposób charakterystyczny 

do tego, jaki możemy spotkać w lalkach obrzędowych.

Jak widać mój kwadracik przybrał formę poduszeczki,

bo wybrałam bardzo cienkie, sprężynujące nici metalowe

i całość nieco się naciągnęła.

Ja przykleiłam swoją intencję, tak jak w poprzednich gałach do płytki,

która jest reklamówką paneli.

Tak wszystko się zaczęło, te piękne płytki poddały mi pomysł.

Tak też powstały trzy gały.
Wszystkie trzy posty zamieszczam w tutorialach.

Gał wzorowany na tybetańskim.

Sercem mojego gału jest labradoryt.

Najpiękniej oddaje swój lazuryt przy nisko położonym słońcu.

Z jednej strony jest wyszczerbiony, jednak uznałam to za jego urodę 

i nie opasałam koralikami.

Jeśli dostrzeżecie uchybienia haftu

to od razu mówię, że nie jestem mistrzem

a na dodatek coraz gorzej widzę.

Jak to labradoryt nie zawsze chce puścić oko,

jednak i tak barwą harmonizuje ze szlachetnością aksamitu.

Tych samych barw dopełniają koraliki i guziki z masy perłowej.

Wszystkie dodatki dobrane są do jedwabnego żakardu,

jak okazało się po latach japońskiego, 

który już nie raz widziałyście w moich pracach.

To resztki ze szlafroka jak się domyślam po szyciu,

wcześniej kimona.

Aby było brzęcząco, dużo kolorowych koralików i dyndołków.

Całość utrzymana w barwach motywów żakardowych.

Gdy się lepiej przyjrzeć: pagod, strzelających jeźdźców na koniach, 

motywów wody i ptaków.

Koraliki będące kiedyś w zupełnie innych zestawach biżuteryjnych,

oddane w moje ręce.

Trochę elementów szydełkowych i hafciarskich.

Całość wykończona ściegiem dzierganym i dodatkowo obrobiona szydełkiem,

oczywiście z koralikami.

O tym co najważniejsze czyli wnętrzu jutro.

Gał osobisty.

Jak wiadomo szewc bez butów chodzi.

Dlatego mój gał powstał jako ostatni,

czyli trzeci.

Teraz będę je robić wyłącznie na zamówienie.

Zgodnie z potrzebami i intencjami zamawiających.

Gdy powstał pierwszy gał,  jeszcze w lecie pisałam 

o działaniu tego talizmanu,

w odniesieniu do kultury Tybetu (w etykietach).

To co ja tworzę to swoista interpretacja.

Aby nie zanudzać niuansami haftu, zdobień i nie koniecznie dla wszystkich interesujących dyrdymałków, prezentuję odwrotnie niż zawsze do tej pory,

czyli naszyjnik w całości.

Zainteresowanych wnętrzem naszyjnika i detalami

zapraszam na kolejne posty.

Złoty gał.

Tak wszystko się zaczęło.

Jednak to nie koniec.

Szewc bez butów chodzi, wiec nawyższy czas...

O poprzednim pisałam TUTAJ.

Pewnie wiecie co ma się na rzeczy...

Zacznijmy od wnętrza.

Hematyty z tygrysim okiem.

Nieodzowne miniaturowe dzwoneczki.

Dużo złota, brokatu, aksamitu i jedwabiu.

Ma być z przepychem i się świecić.

Wnętrze kryje sekret 

wiec nie mogę pokazać co jest na pisane.

Jak widać tylko naturalne surowce.

Wykonanie od początku do końca ręczne.

Jutro prezentacja w całości.

To biżuteria dedykowana.

Dzisiaj trafi do właścicielki.