Ktoś nas chce pozbawić kolorów i radości życia

Tunika z owczej wełny.

 

 

Przy okazji zakupu podhalańskiej wełny na sweter dla męża,

kupiłam też kilka motków szarości.

Wełna jest bardzo lekko zwijana więc wielokrotnie rozłaziła mi się gdy mocniej pociągnęłam.

Tym razem nie dołożyłam nitki wzmacniającej.

Tunikę robiłam od góry, na początku dodając co 4 rzędy oczka z obu stron warkoczy,

później systematycznie mniej.

Każdy może zdecydować jak szeroką chce mieć tunikę na dole.

Tunika na ostatnie przebłyski zimy i tylko dla tych, którzy lubią gdy gryzie.

Ja lubię, bo grzeje.

 

Sweter z warkoczami.

 

Wreszcie coś po plotłam.

Podhalańska gryząca i bardzo ciepła wełna.

Mogę dać namiary.

 

Wzór na sweter ze starej "Wereny",

jeśli chcecie to wyślę.

Wzór ustawicznie mi się mylił,

jeśli się dopatrzycie, to na jednym z warkoczy zmienił "mi się " kierunek.

Sweter na właścicielu i modelu.

Do wełny dodałam bardzo cienką nitkę akrylową,

aby tak szybko się nie przecierał.

Została mi z kocyka szydełkowego w różyczki,

bo tam  zrezygnowałam z niej na rzecz samego kaszmiru.

Otulaczek.

 

Nowy płaszcz i czapka wymagały kompletu.

U mnie zieleni jak na lekarstwo.

Ja muszę mieć ciepło naszyjne,

Włóczka pozostała z (KLIKNIJ) czapki sowy

Trochę przypomina śliniaczek.

Ostatnio mało mnie tu, dużo czasu poświęcałam renowacji mebli.

Jak skończę to pokażę.

Pozdrówki dla wytrwałych zaglądających.

Spódnica do flamenco.

 

Jak wczoraj pisałam sfinalizowała się dzień temu,

jakoś duży opór miałam do maszyny, a wymagała przyszycia koronki i halki.

W tym sezonie to raczej długo w niej nie pochodzę.

Do halki przyszyta jest falbana z tiulu, która wystaje ponad dół z włóczki.

  

Jak widać poniżej na manekinie prezentuje się znacznie lepiej,

ale i rozmiar jego lepszy.

Wzór spódnicy zapożyczyłam z Pinterestu.

 

Dla fanek falbanek i koronek.

 

No i moheru, ja mimo ostatniej złej sławy lubię go i jego "gryzienie".

szczególnie gdy zimno.

  

To coś zaczęło się robić jeszcze w grudniu,

ale jakoś tak ostatnio bardzo by chciało się chcieć tak jak się nie chce.

Drutowało się fajnie, bo ciepło co szczególnie dobre w zimie.

Jednak kwestia szycia sfinalizowała się dopiero dzisiaj.

 

Jutro prezentacja w całości.

 

Ocieplacz na zimowe dni.

Powstał ponad miesiąc temu.

Jednak dzisiaj złapałam nikłe ale jednak promienie słońca.

 

   

Jak widać są różne opcje noszenia.

Można zakładać na prawo i na lewo.