Spinki ze starych zegarków.

 

Choć moje wykonanie to pomysł dość oklepany.

Coś tykającego.

Przez przypadek wpadły w ręce, przypominając o swoim istnieniu.

Jak widać modelina, wówczas nikt nie słyszał o fimo i wnętrza starych zegarków.

Szydełkowe ponczo.

Zdjęcia w tych ciemnościach, jakie ostatnio panują wychodzą okropnie. 

Ponczo ma nasycone kolory, jednak na zdjęciach z lampą wychodzą nieciekawie.

Ostatnio wydobyłam je z szafy, przez przypadek.

Dużo tam jeszcze zapomnianych rzeczy.

Proste szydełkowe rozety.

Trzy słupki, dwa oczka łańcuszka i tak na okrągło. W narożnikach po 6 słupków przedzielonych w połowie 2 oczkami łańczuszka.
No i rozetka zrobiona. Jutro pokażę ich wykorzystanie w całości.

Rozety.

Jak zwykle u mnie, jutro ciąg dalszy.

Czy macie jakieś problemy z zamieszczaniem komentarzy?

Mam niektóre na poczcie jednak nie widzę ich na blogu.

Odpowiadam tutaj bo w komentarzach są problemy.
Rzeczywiście to rodzaj narzutki, o którym zapomniałam.
Mimo, że to jak u mnie, często tęczowo, to jednak szydełko a nie czesanka.
Dzięki za chęć komunikacji mino problemów blogera.

Na nowy chiński rok.

Kolczyki z odrobiną orientu: hematyt, rzeźbiona laka, noc Kairu, jablonex.

Poszukując tła natrafiłam na stary szal, ten z różą, jak znajdę odrobinę słońca to go pokażę.

... i po ślubie.

Jak Ivo Pogorelić.

Gdy się wyłonił z pod moich rąk, pierwsze moje skojarzenie padło na konkurs chopinowski z 1980 r. 

Wzrok szalony, awangarda i to coś. 

Noc dziwnego, że podbił serce.

Zagadkowy Pan młody.

Bardzo się uśmiałam z Waszych komentarzy, dlatego podgrzeję atmosferę i nie pokażę od razu amatora dla "potwory" w wczorajszego postu.

Mam jednak nadzieję, że dziecku, które ją dostało, choć trochę się spodobała.

Już mi niosą suknię z welonem...

Mało zdjęć, bo panna młoda wyjątkowo nie fotogeniczna.

Jednak problemy z urodą, próbowałam zminimalizować kreacją.