W oczekiwaniu na Wielkanoc.

Jak widać trochę się przepychaliśmy.

Miłek zwęszył w koszyczkach czekoladowe jajka i nie chciał odpuścić.

Wiadomo,  co da się zjeść to dla mnie.

 

Wielkanocna lobelia.

Długo mnie nie było i też nie było co pokazać.

Wczoraj wykonane na prędce.

Najbardziej zadowolony był Miłek.

Przerobiłam go na olejno.

Lodowy mobil.

Przypomina wieniec lub wężo- smoka.

Jednak został powieszony za paszczę.

W lodowych barwach lutego.

To praca zespołowa.

Ja tylko opalałam, wiadomo ogień.

Dzieciaki naklejały naklejki.

Montaż za pomocą igły i żyłki mój.

Szal na wisząco.

Szal na płażąco...

To w zbliżeniach.

I nieco dalej.

Nieco przedwiośnia w środku zimy.

Tak mi się skojarzyło.

Choć wykonałam jeszcze w listopadzie.

Było zamówienie wściekły zielony i szary.

Postanowiłam to jakoś pogodzić.

Dlatego zazieleniło zielenią na brudnym śniegu.

Wykluły się seledynowe róże spod śniegu.

Nieco łodyżek i liści.

Boli głowa po łowicku.

Obiecałam to pokazuję,

choć już zapomniałam, że obfociłam.

 

Znowu kontynenciki.

Dopatrzyłam się, że pokazuję je po raz trzeci a nie drugi.

Po raz pierwszy jadłam w kawiarni Kontynenty w Grudziądzu.

Smakując odtwarzałam w głowie skład do powielenia.

Polecam TUTAJ jak zrobić.

Smacznego.