Jesienne wspomnienia z wakacji.

Muszla kojarzy mi się z morzem, brąz z jesienią.
Ten komplet stanowi takie nieuchronne przejście.

Naszyjnik wykonany z grubej dredy, do której doszyte są dość duże łezki muszli. Zapięcie na oczko.

W ten sam sposób wykonana bransoletka.

Winobranie.

Kiście winogron i liście malowane na płótnie farbami akrylowymi. Pojedyncze motywy aplikowane maszynowo. Kiedyś stanowiły ozdobę firanki. Obecnie czekają na nową inspirację.

Gra w kości.

Pierwsza rzecz przestrzenna wykonana techniką filcowania igłami. Jak widać raczej nieudolna, ale mam do niej sentyment.
To już prawie rok.

Jubileuszowy.

To już historia.

Panna dla panny.

Haft krzyżykowy- motyw zodiakalnej panny.
Bluzka uszyta z kanwy, zapinana na guziki z grafitowej masy perłowej. Haft wykonany srebrną nitką.

Tęczowa kula origami.

Origami przestrzenne, kula składająca się z 12 rozet. Każda rozeta w innym kolorze, wykonana z 6 papierowych kwadratów.

Całość łączona za pomocą kleju.














Kula stanowi wesoły element dekoracyjny. Może być zawieszona lub położona z wyeksponowaną określoną gamą kolorystyczną.

Koralowiec.

Kolia wykonana na szydełku z atłasku. Wrobione koraliki jablonex w barwie opalizującej szarości. Zapięcie na oczko i kółko.

Kostka lodu.

Pierwszy z kamyczków w obróbce. Bardzo prosty wg życzenia.

Przywieszka z kryształu górskiego- spękanego. Sześcian o krawędziach 1 cm. Mocowanie na metalowej szpilce, zaciśnięte kulką metalową i dołączonym ogniwkiem.
Miała być antidotum na upały, ale ich już chyba nie będzie tegorocznego lata.

Kociaki.

Kolczyki wykonane  z dużych, sztucznych  pereł i łebków filcowanych z alpaki. Uszy, oczy i wąsiki wykonane z koralików jablonex. Fantazyjne bigle- ogony wygięte z drucika, na którym nawleczone są koraliki.

Pamiątki z podróży.

Oczywiście przywiozłam kamienie. Jeden przydrożny a właściwie znaleziony w opustoszałym kamieniołomie. Inne zakupione okazyjnie, jednak trudno było się ograniczyć. Dwa okazy szczególnie przeze mnie cenione- nieszlifowane krzemienie pasiaste. Ja wolę nazwę pospolitą, czyli pasiak świętokrzyski.

No i jeszcze dwa "kamyczki" na dokładkę. Te zatopione w murze, trudno byłoby objąć.