Tunika filcowana na jedwabiu.

Jedwabiu nie farbowałam, taki już kupiłam szal i czesankę też.

Kot filcujący.

Z okazji Światowego Dnia Kota, życzę wszystkim kotom filcującym bądź oddającym się innym rozkoszom życia, wszystkiego najlepszego, pełnych misek i długiego zdrowego życia.

 

Tyle na dzisiaj, juto cd. bośmy tą rzecz już skończyli.

Melanżowa tunika.

Kolejna bardzo niefotogeniczna rzecz, mimo, że zdjęcia letnie.

Włóczka też w grubszych gabarytach.

Karminowa kamizelka.

Już pisałam, że kolor czerwony jest niezwykle kapryśny w fotografii.

Mam nadzieję, że zdjęcia z lampą mniej przekłamują.

Kolor włóczki jest WŚCIEKLE CZERWONY i za to go lubię. 

Na pewno nie malinowy.

Wyburzała pogoda wyburza też kolory.

Rzecz robiła się błyskawicznie (druty 10). Jest ciepła i się nie mechaci, bo dużo w niej wełny.

Włóczka z odzysku, lubię lumpeksy.

W walentynkowych barwach.

Serce od serca.

Kilkadziesiąt lat temu otrzymałam wcale nie Walentynki i nie  w dowód miłości.

Samodzielnie wykonane przez darczyńcę.

Po tylu latach przypomniało mi się, że posiadam i cieszę się, że nie wyrzuciłam.

Żal mi tylko kory, mam nadzieję, że drzewo się zabliźniło i żyje do dzisiaj.

"Starożytna" biżuteria.

 Kiedy to robiłam nie wiedziałam, że egipscy władcy cenili lapis lazuli tak jak ja.

Nie mam pojęcia, dlaczego wybrałam taką kolorystykę?

W moich podróbach nie ma jednak spękań tylko są bąbelki.

Choć biżuteria sztuczna, to też z zębem czasu, choć nie starożytnym.

Prawdziwe cuda oglądajcie TUTAJ.

To już absolutny koniec starożytnego przynudzania i koniec karnawału.

Właśnie w tej kreacji zaistniałam kilkanaście lat temu na balu

Szata faraona. Czyli coś na bal karnawałowy.

O to wedle życzenia posta szata faraona i oczywiście lniana

I chwościki.

Na tym koniec szat królewskich.

Skarabeusz.

Coś świętego.

Cały czas w egipskim temacie.

Myślę, że już się domyślacie o co chodzi.