Guzikomania.

W moim zastosowananiu.

Niebawem całość.

Quilingowe przebiśniegi.

Zachmurzone niebo nie sprzyjało ostrości kolorów.

Poniżej dopełnienie kilkuletniego motywu origami.

Wiosennie zakręcone.

Kocia tunika.

W dole sukienki jest tunel z gumką ,

po ściągnięciu w pasie można całość podnieść, tworząc tunikę.

Kocia sukienka.

Na zdjęciach wygląda jak burka co ostatnio nie każdemu może się podobać.

Koci ubiór już nie na kocie.

Dzisiaj wersja zakapturzona i golfiasta.

W poprzednim poście dodałam opis szycia.

Koty w dniu kota- czyli jak uszyć sukienko- tunikę.

Jeśli leży na podłodze to oczywiście jest przewidziane dla kota.

Więcej jak się da obfocić na ludziu.

Myślę, że się już domyślacie.

Dodaję krótki opis.
Koci ogon i głowa wskazuje rękawy (najwęższe części).
Są obrębione tylko overlociem, tak samo golf, kaptur.
W dolnej części jest tunel z wciągniętą gumką kapeluszową, ściąganą blokerem.

Poniżej wersja podłogowo- wieszakowa.
Jak widać trudno połapać się co i jak.
Dlatego w nowszym poście prezentuję na ludziu.

Szal w róże.

To właściwie kamizelka, którą można traktować jako szal.

Na zewnątrz żakard jedwabny i przyklejone miniaturowe satynowe różyczki.

Wewnętrzna cześć jest gładka i można ją traktować jako wierzchnią, do wyboru.

Między dwiema warstwami jest ocieplacz.

Kamizelka uszyta kilkanaście lat temu w wykroju Burdy.

Róża.

Małe elementy...

Zupa "Dal".

Super odgadliście, szczególnie Maks.

Składniki chipsów to:

seler korzenny, batat, topinambur, pietruszka, marchew i dużo przypraw.

Resztki pozostałe z chipsów posłużyły mnie do wykonania zupy hinduskiej "Dal".

 

Oczywiście chipsy mogą posłużyć tak do jej dekoracji,

 jak i czegoś w formie grzanek. 

Muszę przyznać, że nie lubię zup kremów,

jednak zaryzykowałam.

 

Wrzuciłam resztki chipsów na patelnię z łyżką oleju kokosowego 

(myślę, że rzepakowy też się dobrze sprawdzi). 

Podsmażyłam z świeżym chili i imbirem  i 3 goździkami, 

ponieważ chipsy ostro przyprawiłam, nic już nie dosypywałam. 

Starłam też trzy łodygi selera naciowego i dodałam pół szklanki czerwonej soczewicy.

Nie trawię cebuli i czosnku, jednak są wszędzie obowiązkowe.

Po 10 min, wrzuciłam do gara, dolałam wody, 

aby się zanurzyło i gotowałam na małym ogniu, jakieś 20 min, musi być miękkie.

Na koniec dosoliłam.

Jak widać jeszcze gorące zmiksowałam.

 

Ponieważ nie lubię papek i chcę coś na ząb,

 dodałam na dno pozostałą po wczorajszym obiedzie fasolę Jasiek.

Dzień później podprażyłam chleb na zakwasie z czarnuszką.

O dziwo mojemu mężowi smakowało, choć jest mięsożercą.

Jednak zupa dawała ostrego kopa i była niesamowicie pożywna.

Ozdobiłam trybulą i kolendrą, jednak swoją miskę posypałam nimi obficie, 

bo jestem od dziecka trawożerna.

Może być też zwykła natka pietruszka.