Coś na mrozy.

Ponieważ cały czas przygotowuję nowości, z braku zdjęć, znowu coś z dawnych lat.

Czapeczka wykonana z owczej wełny, moimi ulubionymi wzorami irlandzkimi.

Znowu coś po babci.

Moja babcia lubiła landrynki. Kiedyś landrynki sprzedawano w takich puszkach. Ponieważ były obskurne, okleiłam je papierkami z czasopism. Wówczas też nie było lakierów. Do utrwalenia zastosowałam zwykły klej butapren, jedyny dostępny na rynku. Zdaje zadanie do dziś. Mam jeszcze jedną taką puszkę.

Szkatułka po babci.

Była sobie szkatułka z gór.
Została po babci.
Trochę zmatowiała.
Przemalowałam pasuje w sam raz do kuchni.

Koronki zimy.

Zima powróciła, wiec coś w temacie i kolorystyce.
Zrobione bardzo dawno temu już nie pamiętam z jakim przeznaczeniem. Leżą i czekają na zastosowanie.

Dzień kota. Wspomnienie.

Nasz Miau.

Wspominki.

To już wszystkie z prezentowanych broszek, z cyklu "Zimowe".
Niektóre z nich jeszcze dostępne TUTAJ.
Teraz oczekuję wiosny i "Wiosenne" broszki też.

Żegnamy zimę, może raczy odejść przed kalendarzowym terminem.

Grafitowy kwiat.

Ostatnia broszka z cyklu "zimowe".
Jedna z moich ulubionych i jeszcze DOSTĘPNA.
Wykonana techniką nunofilc na elastycznej koronce.
Zdobiona grafitowymi perełkami i koralikami jablonex oraz kulą i liściem z filcu.

Zimowe niebo.

Jedna z ostatnich broszek, z cyklu "zimowe".
Wykonana techniką nunofilc na fioletowej koronce. Zdobienia lokami w barwie lila i koralikami jablonex.
Zapięcie na agrafkę obszytą arkuszem filcu.

Serce niekoniecznie walentynkowe.

Serce z aksamitu, które zabezpiecza pierścionek. Zapięcie jablonex.

Serce stanowiło wnętrze woreczka z czarnego aksamitu. Woreczek był haftowany krzyżykami w motyw róży. Niestety uległ zniszczeniu, zostało tylko serce.

Wyróżnienie.

Bardzo dziękuję za wyróżnienie od Elżuni.

Przesyłam je wszystkim blogowiczkom, które mnie oglądają i wspierają w działaniach.