Makowe kreacje.

Kolejna pelerynka, a będzie ich więcej.
Jeśli Was znudzą, zróbcie sobie przerwę.
Naprawdę nie podkręcam napięcia, tylko lubię się z Wami spotykać. Poza tym mój internet chodzi tak wolno, że nie jestem w stanie zapakować jednorazowo dużo zdjęć.
Dalej makowy przeszkadzacz zdjęciowy.
Na koniec kolejny mak przydrożny.

Mak w roli głównej.

 Kolejny malunek, tym razem w roli głównej mak.

Jak dla mnie niesamowicie energetyczny kwiat.

Poniżej pierwsze obfocone tegoroczne maleństwo, wyrosłe w szczelinach chodnika.

Niżej "wypasione" działkowe cudo.

Pelerynka z dzwonka konwalii.

Okazało się, że mam zdjęć mniej niż mi się wydawało.

Konwalie- kwiaty wiosny.

Etno z różnych stron świata.

Jak widać rannego słońca było aż w nadmiarze, także udało się konstrukcję obfocić.

Wyszła składanka wielonarodowościowa, jeśli chcesz się dowiedzieć więcej, to spójrz we wcześniejsze posty.

Tutaj pełna akceptacja.

W końcu  temari to archaiczna piłka, patyczek może posłużyć jako kosteczka, bo świetnie wylizana przez morze.

Jedyny brak zrozumienia, to dlaczego zabierasz mi moje okno wystawowe.

Kula temari- czyli powtórzenie, ponieważ...

...dzisiaj cały dzień lało i nie było możliwości zrobienia dobrych zdjęć.

Mam nadzieję, że jutro się uda.

Z różnych stron świata.

Na początku powstała kula temari, jednak jakoś nie mogła się skończyć, może dlatego, że nie było pomysłu do czego jest potrzebna. Czyli Japonia.

Później otrzymałam bezinteresownie, trzy skarabeusze od zaprzyjaźnionej http://egomorphosis.blogspot.com/. Czyli Egipt.

Następnie znalazłam patyczek wyrzucony przez morze. Czyli Bałtyk.

Żeby podtrzymać naturalne barwy, dołożyłam już prezentowaną włóczkę z lnem. Czyli Polska.

Jutro całość. 

Mam nadzieję, że nie zawiodę.

Temari.

Znowu powrót do rzemiosła japońskiego.

Dzisiaj element główny kula temari.

 Tym razem choć wykonana tym samym kordonkiem, co poprzednio, to nie bombka choinkowa.

Czym jest okaże przedstawię niebawem.

Będzie kilka odsłon, bo to złożona konstrukcja.

Powstawała prawie pół roku, czekając na inspirację.

Mniszkowo- dmuchawcowa pelerynka.

Nie mam odpowiedniego "ludzia" do ekspozycji.

Może na koniec całej serii pokażę kilka skanów starych zdjęć.

Te pelerynki najlepiej prezentują się w ruchu.

Studium dmuchawca.

Po trzech latach wracam do motywu, który kojarzy mi się z ciężkim przeżyciem.

Zainteresowanych odsyłam TUTAJ.

Jednakże czas leczy rany, dlatego otwieram kwiatową serię, którą pomęczę Was przez całe lato.

Właśnie odkopałam i udało mi się obfocić moje bardzo stare malunki, które jak to u mnie bywa najczęściej, stanowią wartość użytkową.

Jutro dalszy ciąg opowieści.