Turkusowa spódnica na drutach.

Ciepła, lekka, moherowa.

Jak widać antidotum na zimową szarzyznę. 

Do sprzedania.

Zimowo- letni szkarłat.

To coś choć totalnie zimowego, skojarzyło mi się z upalnym zdjęciem solińskiego lata.

Jutro w całości.

Szal z kwiatami na wodzie.

Kwiaty na jedwabiu najbardziej pasowały do czesanki tej barwy.

Moje skojarzenie to: pływające po wodzie.

Szal dostępy TUTAJ.

Na koniec prześwietlone zdjęcie z gorącego lipca, w sam raz na listopadowe mgły.

Kwiaty na wodzie.

Zapomniałam o tym filcu.
Jak widać po promieniach słońca, wykonany jeszcze w lipcu.

Jutro całość.

Kot na wybiegu czyli w pełnym obrocie.

Dzięki za liczne komentarze.

Kota glinianego traktuję z przymrużeniem oka.

Nie zaliczam tego do rzemiosła.

 

Jednak ten rzeczywisty, odgrywa dużą rolę w moim życiu , tak jak i jego poprzednicy.

Odnośnie filozofii pojawiającej się w komentarzach.

Miłek to urodzony hedonista.

Nie udało mi się znaleźć porządnego zdjęcia w pozycji siedzącej.

Ta poniżej, to jedna z mniej horyzontalnych.

Więcej możecie zobaczyć na Chwilach...

Kot z gliny i rzeczywisty.

Trochę dziecięcej twórczości.
Podobno to objaw starości.
Jednak nikomu nie zaszkodzi.
Malowane wieczorem, dopiero na zdjęciach widać niedoróbki.
Portretowany przyjął bez zastrzeżeń.

Kropka na paluszku, jednak tam gdzie trzeba.

Jutro obiekty w całości.

Klon w obięciach dębu.

 Czyli wspomnienie złotej polskiej jesieni.

Tak to wyglądało trzy tygodnie temu.

Krzemień pasiasty.

Wreszcie udało mi się sfinalizować ten naszyjnik.

W roli głównej mój ulubiony pasiak świętokrzyski. 

Porównując z tym GIGANTEM to maleństwo.

Po wielu kombinacjach zdecydowałam się na bardzo minimalistyczną oprawę.

Tylko czarny kordonek i łezka onyksu na zapięcie.

Dwa oczka skracają lub wydłużają obwód.

Mam nadzieję, że będzie się podobał i przekaże swoją moc nowej właścicielce.

Bolerko z futrem.

Pomysł zaczerpnięty ze starej Burdy.

 

Sztuczne futro.

Dzisiaj w ułamkach.