Zagadka Klimtowska nie rozstrzygnięta.

Niestety poszłyście w złym kierunku.

Choć mój kociambr bardzo lubi chleb z miodem,

nie to go przyciąga do słoika.

Zajrzyjcie jeszcze raz do wnętrza.

To kolejna podpowiedź.

Choć to nie bieszczadzka Rudbekia Naga, 

która jest pod ochroną a jednocześnie znienawidzona przez rolników,

to Miłek lubi odpoczywać w jej cieniu.

Ale do czego posłużyła?

No i ten pojemnik?

Klimt w roli głównej.

Pracę zgłaszam do konkursu "Szufladzie"

bo mi się kojarzy z "Pełnią lata".

Przypominam, że w dalszym ciągu czekam, na osobę, 

która będzie najbliższa odpowiedzi: do czego służy ten pojemnik.

W kolejnych dniach dalsze podpowiedzi.

Klimt jeszcze w detalach.

Od jutra możecie już oglądać w całości w "Szufladzie".

Dla osoby, która pierwsza określi do czego, to będzie służyć, 

wykonam klimtowski upominek.

Poprawianie Klimta.

To przewrotny tytuł posta, pewnie niektórzy się oburzą.

Dodałam wszystko co się świeci, a w słońcu pali po oczach.

Niebawem całość.

Rozmyta zagadka.

Zamierzam to zgłosić na konkurs w Szufladzie.

Ciekawa jestem czy Was zaintryguje?

Jutro kolejna odsłona.

Pierogi z jagodami.

Lubię cieniutkie ciasto, dlatego po ugotowaniu nie wyglądają ładnie.

Jednak są bardzo delikatne.

Polewka czarna składa się z części zmiksowanych i całych jagód oraz jogurtu.

Jak ktoś woli obficiej można zastąpić śmietaną.

W różnym świetle zdjęcia, bo choć lato, dzień był akurat pochmurny.

Jagodobranie.

Dzisiaj na tyle. Jutro produkt finalny.

Robię raz w roku i tylko w wakacje,

bo nie mam za dużo czasu, żeby zawijać, nie w te sreberka.

Lampa kuchenna.

To sposób na zwykły metalowy abażur.

W mojej kuchni króluje niebieski Włocławek,

ale każdy może podpasować pod siebie.

A la Włocławek.

Kilka lat temu umalowało mi się coś pod kuchenny Włocławek.

Jutro w całości.

Przepis na suszone pomidory.

Wakacje sprzyjają porządkom.

Dzisiaj odnaleziony słoiczek suszonych pomidorów.

Oczywiście już na zdjęciach, na następne trzeba czekać do września.

Poniżej pachnące wspomnienie.

Nie pomyślałam, aby podać przepis.

• 4 kg pomidorów polnych (choć mają różne nazwy, jakby nie było podłużne, pojawiają się w drugiej połowie sierpnia)
• 8- 10 maleńkich słoiczków
• 1 butelka oliwy
• ulubione suszone przyprawy, ja używam: pieprz, sól, rozmaryn, majeranek, tymianek, papryka.

Jak zrobić:

• pomidory należy pokroić ze skórką na ćwiartki, wszystko płynne co z nich wyleci plus pestki włożyć do garnka i gotować około 1 godz. na najmniejszym ogniu mieszając po dnie garnka (powstanie coś w rodzaju koncentratu, który przecedzamy na sicie lub szybciej na przecieraku, następnie można zamrozić, będzie w zimę na zupę).
• wydrążone pomidory ułożyć skórą do dołu na foli aluminiowej lekko posmarowanej oliwą i piec w piekarniku około 3 godziny (pomidory zajmują około 3 tace, których położenie należy zmieniać do godzinę)
• pomidory należy przełożyć na drugą stronę i ponownie piec 3 godz. ja lubię pomidory bardziej spieczone więc daję im odpocząć jeden dzień i dopiekam w kolejnym, czasem przypominają czipsy, jednak przyjmuje się, że powinien zostać w nich miąższ
• przygotować wyparzone słoiki, i na dnie umieść przyprawy
• kiedy pomidory już będą miały odpowiednią konsystencję, należy dosłownie upchnąć je w słoiki i zalać podgrzaną oliwą, jednak nie gorącą
• po uzupełnieniu do około 1/2 cm od góry słoika oliwą wycieramy papierowym ręcznikiem słoik i zakręcamy
• na dobę ustawiamy słoiki do góry nogami, jak oliwa nie wypłynie, to znaczy, że się dobrze zawekowały
• można jeść od zaraz. Smacznego!