Kot z gliny i rzeczywisty.

Trochę dziecięcej twórczości.
Podobno to objaw starości.
Jednak nikomu nie zaszkodzi.
Malowane wieczorem, dopiero na zdjęciach widać niedoróbki.
Portretowany przyjął bez zastrzeżeń.

Kropka na paluszku, jednak tam gdzie trzeba.

Jutro obiekty w całości.

Klon w obięciach dębu.

 Czyli wspomnienie złotej polskiej jesieni.

Tak to wyglądało trzy tygodnie temu.

Krzemień pasiasty.

Wreszcie udało mi się sfinalizować ten naszyjnik.

W roli głównej mój ulubiony pasiak świętokrzyski. 

Porównując z tym GIGANTEM to maleństwo.

Po wielu kombinacjach zdecydowałam się na bardzo minimalistyczną oprawę.

Tylko czarny kordonek i łezka onyksu na zapięcie.

Dwa oczka skracają lub wydłużają obwód.

Mam nadzieję, że będzie się podobał i przekaże swoją moc nowej właścicielce.

Bolerko z futrem.

Pomysł zaczerpnięty ze starej Burdy.

 

Sztuczne futro.

Dzisiaj w ułamkach.

Dziury.

Z braku zdjęć, znowu staroć.

To duże swetrzycho.

Czapka męska.

Ostatnio mało zdjęć, choć trochę nazbierało się do obfocenia.
Czapka, którą w tamtym roku zrobiliśmy razem z mężem, jednak w tym wypadku dla niego.
Po bokach lampasy z aksamitki. Fajny efekt dało przyszycie w różnym kierunku.
Foty w sam raz na dzisiejszą grafitową pogodę. 

Wariacje na temat motania.

Naszyjnik a może też pasek powstał z bluzki, którą kupiłam dla dzianiny.

To już druga praca z tej bawełny.

Uwielbiam motyw pieprzu tureckiego, tu jeszcze spodobało mi się skojarzenie dwóch odcieni barw, wydawałoby się w zupełnie nie pasujących tonacjach.

Pozbierałam co miałam i powstało to coś.

Myślę, że wariacji na temat motania może być jeszcze dużo więcej.

Coś na listopadowy smutek.

Dzisiaj tylko zajawka.

Labladoryt na szklaną pogodę.

Mimo stalowej barwy, zawsze dostrzeże się w nim przebłyski błękitu.