Miniatura.

Na biennale w Łódzkim Muzeum Włókiennictwa, 

trafiłam pięć lat temu, aby obejrzeć pracę mojej koleżanki Ani.

Startowała w konkursie miniatur.

O to jej praca.

Jakby słup miłosny?

 Oczywiście nie pamiętam jak się nazywało to dzieło.

Jednak niesie w sobie tak siłę co delikatność materii.  

Oczywiście retrospekcja z biennale, bo nadal nic nie tworzę.

Guzikomania...

Czyli w dalszym ciągu biennale.

Bransoletki.

Czyli ciąg dalszy biennale.

Jeżozwierze.

Jakby ktoś miał nadmiar zacisków do metek, to podpowiedź co z nimi zrobić.

Mój blog staje się muzealnym- dosłownie.

 To w dalszym ciągu biennale, ale chyba w tym tygodniu z czymś się ruszę.

Kolejne zdjęcia z biennale.

 Coś dla hafciarek.

Do wykorzystania we wnętrzach.

 Sukienka z drucików i kropelek masy.

 Tekstury i mandala.

 Ludzie ze szmatek.

 Sposób na przechowywanie odzieży.

Mnie się podobało.

Niektórzy pukną się w głowę mówiąc: i to ma być sztuka?

Ciekawa jestem co Wy na to?

Jakby nie było każda forma może być inspiracją.

Podświetlone indygo z efektem falowania.

Dalej Was zanudzam biennale z przed pięciu lat.

ale u mnie nic poza umalowanymi ścianami w jednym z pokoi.

Nie chcę pisać już o tym co mnie boli w związku z tym.

Bambukowianki.

Pamiętam tyle, że instalacja zdobyła I miejsce.

Była do wielka kula co najmniej metrowej średnicy.

O dziwo nie mam zdjęcia całości, jednak pomysł zwijania mat dał świetny efekt.

Sabat czarownic.

To znowu zdjęcia z biennale w łódzkim Muzeum Włókiennictwa.

Czyli pięć lat temu.

Nie pamiętam jak się nazywała ta instalacja.

Mnie przypomina  dynamiczny sabat czarownic.

Jeszcze jeden powrót do folkloru.

No cóż zestawienie koncernu z tradycją.

Oczywiście Boże Ciało w Łowiczu.

I na koniec to co pozostało.

Jednak urok niezapomniany.