Anioł na kamieniu.

To mój ulubieniec, więc został u mnie.

Kamień nie wiadomo skąd, kredka akwarelowa, woda, fiksatywa.

Gniazda z witek wierzbowych.

 

Miesiąc temu uwiłam mini wieńce z gałązek wierzbowych.
Miłek był bardzo "pomocny".

Sama nie wiedziałam, jak je wykorzystam.

Ponieważ się pytałyście, prezentuję zastosowanie.

Przebiśniegi czyli origami płaskie z koła.

Tym razem coś dla wielbicielek origami.
Bardzo prosta dekoracja wiosenna.
Wystarczą trzy białe i jedno nieco mniejsze zielone koło.
Całość mocowana zszywkami.
Juro cd. zastosowania witek wierzbowych, które widać w oddali.

Koperek.

Pojawiły się nowalijki.
Pierwszy prezentuje się koperek.
Do wykonania były potrzebne: okładka foliowa ze starego zeszytu, odrobina foli samoprzylepnej, plastikowe oczy, plisowana tkanina, pakuły, druciki, żywica i patyczek do usztywnienia.
No i oczywiście jak w każdym szyciowym tworze, igła, nitka i aby przyśpieszyć dzieło stworzenia, maszyna do szycia.
Ma liczne towarzystwo, więc będę dawkować, jako przerywniki, aby nie zanudzić.

 

Szal na przesilenie wiosenne.

Chociaż w barwach typowo jesiennych, no cóż takie było zamówienie.

Zdjęcia robiłam na tui, gdy jeszcze zapowiadało się na wiosnę, nawet nad głowami przeleciały mi gęsi. 

Tylko zdziwiłam się, że lecą na południe. Jak widać wiedziały co się święci.

Barwy starego złota.

Miał być w takich barwach.

Jutro w całości zgodnie z obietnicą powrotu do filców i pożegnaniem z jajkami.

Szydełkowa pszczółka.

Pszczółkę chciałam zrobić, a właściwie jej tułów z nici metalizowanych. 

Jednak moje oczy odmówiły posłuszeństwa.

Dlatego dołączyłam nitkę z zasobów mojej babci, które odziedziczyłam prawie trzydzieści lat temu.

Nici pochodzą z lat 60 i 70- siątych.

Nie wiem dlaczego babcia nazywała je jedwabiami. 

Jednak zawsze nimi fastrygowała i szyła delikatne tkaniny.

Ku mojemu zdziwieniu po rozwinięciu banderoli pokazał mi się zakład produkcyjny, także obecnie bardzo dobrze prosperujący na rynku i za tzw. moim płotem.

Dla zainteresowanych pszczółka ma wymiary 3x3 cm, licząc z rozpiętością skrzydeł.

Jajo kimekomi z pszczółką.

Jajo powstało przypadkiem dzień przed Wielkanocą.

Powodem było otrzymanie niepotrzebnych już komuś rzeczy, w tym pięknego miodowego aksamitu.

Od razu skojarzyło mi się z pszczołą i tak powstało jajo.

Technika kimekomi nie bardzo preferuje aksamit, jednak jakoś się udało.

Ciężko natomiast było ze złotą nitką. 

Musiałam się wspomóc bawełnianą, ale to zupełnie inna historia, którą jutro dopowiem.

Tak więc zgodnie z umową, prezentuję ostatnie jajo wielkanocne 2013, mimo, że jeszcze kilka zostało.
Muszą jednak poczekać do następnej Wielkanocy, mam nadzieję, że wiosennej, tak jak u mnie w domu. Co widać poniżej.

Jajo po japońsku.

 

To jajo zaczęłam robić jako pierwsze a skończyłam ostatnie.

Bardzo długo nie wiedziałam jaki znak kanji odpowiada słowu Japończyk (określenia Japonka nie ma w tym języku), bo jego przedstawia obrazek.

Wreszcie dostałam link jak to napisać a zając przysłał mi z Japonii potrzebne narzędzia.

Ktoś kto zna kaligrafię japońską, proszę niech spojrzy na to przychylnym okiem.

Powyżej widać ile się namęczyłam.

Uznałam, że jajo o takiej tematyce należy umieścić w świętej bramie Tori.

Chwościk zrobiłam z muliny,

Pasmanteria u góry z XIX wieku, po babci, nitka w taśmie naprawdę metalowa.