W sam raz na ostatni dzień zimy.

Góra do dołu lub dół do góry.

Jak kto woli.

Można jeszcze prawo na lewo i odwrotnie czyli kamizelka.

Kocie ażury filcowe.

 To druga odsłona zdobnicza.

Miłek zaakceptował odzienie.

Z jednej strony grzanie słoneczne, z drugiej filcowe.

Jutro jak to u mnie, całość jutro.

Barwy zupełnie nie wiosenne.

Choć to nie żakard motywy podobne.

Połączyłam czesankę z szyfonem z wtkanym atłasem.

Miłek stwierdził, że to jego odcienie.

Kontynenciki marcepanowe.

Polecam coś niezwykle smacznego.

Jadłam je W Kontynentach  w styczniu.

To co poniżej, to moja wersja i moim zdaniem nie odbiega od oryginału.

Robi się szybko i prosto.

Potrzebne będzie.

Masa marcepanowa.

Naturalne kakao i miseczka.

Mały noż.

Z masy marcepanowej toczymy palcami  kulki w formie oliwki,

nacinamy je wzdłuż nożem.

Kulki mają udawać ziarna kawy.

Toczymy je w kakao, samo się oblepia.

 Nadmiar otrzepujemy.

W tym momencie przygotowanie skończone.

Wystarczy tylko ułożyć jak sobie życzycie, 

albo po prostu zjeść.

Uwielbiam słodycz marcepanu i gorycz kakao w jednym.

Smacznego.

No i rzecz nieodzowna.

Zwierz musi zatwierdzić.

Pochwały dla...

Wygrałam u Hannah.

Cieszę się niesamowicie, tym bardziej,

że to moja ulubienica jeśli chodzi o sutasz.

Szkoda tylko Aniu, że likwidujesz bloga.

Jeszcze raz dzięki.

Poniżej moje wielkanocne jajczane ozdoby zakupione u Beaśki.

I fajny króliczy gratisik wraz z craftową krateczką.

Dzięki.

Barwy przedwiośnia.

Nie powiem, że zdjęcie było źródłem inspiracji, bo zrobiłam je dzisiaj.

Inspiracja była raczej modyfikacją, dwóch kawałków jedwabiu.

Jednak barwy mi się zmieszały jak na zdjęciu ozimina i cienie bezlistnego marcowego lasu.

Więcej zdjęć od jutrzejszego wieczoru na Chwilach.

Lamowana dziurka w tkaninie,

posłużyła jako przekładka.

Ubytki podkroju wcześniejszej  bluzki, uzupełniłam filcową siateczką.

Wrzoście kwitną na wiosnę.

W trakcie powstawania.

Dlatego zagwozdka w ich barwach.

Kilka lat temu pokazywałam coś w tych klimatach.

Jeśli chcecie to ZAGLĄDAJCIE.

Sukienka po babci.

Pierwsze i przedostatnie zdjęcia to wcześniej pokazywana taśma pasmanteryjna.

Sukienka lub jak ktoś woli kiecka fotografowana z fleszem lub bez.

Kolor rzeczywisty coś pomiędzy.

Na koniec guzik dołożony z sukienki po drugiej babci,

przedwojennej warszawskiej krawcowej.

Jednak jakiś niefotogeniczny, ale zapewniam piękny i ze szkła.

Odnośnie kiecki, to 100% wełny, czyli gryząca.

Żakard jako kolejny element.

To moje ostatnie dodatki do sukienki.

Też stare.

Rulon z krawata mojego ojca, który kiedyś był do beretu, obecnie w nowym wcieleniu.

Żakardy uwielbiam od zawsze. 

Jeśli ktoś chce może odwiedzić łódzkie Muzeum Włókiennictwa.

Polecam.

To co powyżej, to karta perforowana do żakardu,

zaczątek programu komputerowego, 

także w maszynach hafciarskich.

Lubiła kolor miodowy...

Tą rzecz mam po mojej babci Maryjannie.

Jak widzicie mimo moich starań, ozdoba pasmanteryjna się sypie

 i częściowo jest pozbawiona koralików.

Nie mogę jej jednak wyrzucić bo na pewno osiągnęła już setkę.

Poza tym mam do niej osobisty sentyment.

Jutro ciąg dalszy prezentacji.