Pisanie ikon.

Przez ostatni tydzień zajmowałam się pisaniem ikon a właściwie przygotowaniem deski do pisania.

Praca nieskończona i długo trzeba będzie czekać na jej sfinalizowanie.

Przedstawiam prace Pauliny Ćiąćki, która prowadziła warsztaty i bardzo jej dziękuję za czas, który mi poświęciła. Niestety zdjęcia ikon robi się bardzo trudno, złoto w obiektywie zachowuje się nieprzewidywalnie. Dlatego mimo pięknego słońca ikony wyszły nie tak piękne jak w naturze.

O pisaniu ikon możecie więcej przeczytać na blogu Pauliny.

Origami nieprzewidziane.

Dzisiaj mija dwa lata od pierwszego wpisu. 

Dokładnie pamiętam dzień to poprzedzający czyli zakładanie bloga. Ten z wpisem nie pamiętam w ogóle, dlatego obchody nie przewidziane. Tym bardziej, że w tamtym roku zupełnie o tym zapomniałam.

Na moim blogu dominuje w oglądalnościach origami, a nie było w ogóle przewidziane. Czasem mnie to denerwuje, bo inne moje wytwory uważam za ciekawsze. 

No cóż nie to ładne, co ładne, ale co się komu podoba.

Dzisiaj ostatnie rozetki, które mają być gadżetami, czyli coś dla moich fanek.

Dziękuję, wszystkim zaglądającym za odwiedziny.

Koniec meandrowania.

Meandry wokół głowy.

Przyrzekam, że jutro ostatni dzień meandrowania.

Meandry wokół szyi.

Ciąg dalszy kręcenia.

Meandrów ciąg dalszy.

Trochę będę zajęta twórczą choć inną dziedziną, więc dzielę moje filcowe wytwory na części.

Dzisiaj wyłania się to co na głowę.

Meandy podniebno- filcowe

Struktura mojego filcu bardzo przypomina to, co ranem działo się na niebie.

Tęczowy beret.

Coś na niepogodę, dla rozweselenia duszy.

Miała być smerfna czapa. 

Jednak filc tworzy czasem coś nieprzewidywalnego i sprzecznego z zamierzeniami.

Uzyskaliśmy kompromis w postaci beretu.

To mój pierwszy filcowy beret, widocznie tak miało być.

Tęczowe cienie.

Podczas robienia zdjęć rozbawiły mnie cienie, które zobaczyłam dopiero w aparcie.

Dzisiaj w roli głównej moje żaluzje.

Jutro tęczowa całość.

Tęczowo- filcowo.

Złapałam kilka sekund przebłysków słońca.