Cudowne struktury nunoficu.

No cóż po przynudza, bo to lubię najbardziej.

Pobladła...

Żeby nie było za słodko to odmiana.

... "lecz pietruszka, z tą jest gorzej blada, słaba spać nie może"...

Tak to część przedstawienia "Na straganie" Brzechwy, jednak poszyło się trochę ponad tych co w utworze.

Nie będę Was jednak męczyć nimi cały czas. 

Jednak w tym momencie, nic innego obfoconego.

No cóż praca zawodowa priorytet.

... a to feler...

Co prawda w wierszu Brzechwy wzdycha, ale nie mówcie, 

że u mnie jest przerażający, czy przerażony, że zginie w zupie.

 

Pora na pora.

Dużo zdjęć, bo muszę przyznać, że wyszedł fotogenicznie.

Wykonanie proste: drut, ocieplacz, dwa koraliki, pakuły i oczywiście tkaniny.

Groszek z fasolką.

... i coś jeszcze...

Ciąg dalszy nastąpi.

Anioł na kamieniu.

To mój ulubieniec, więc został u mnie.

Kamień nie wiadomo skąd, kredka akwarelowa, woda, fiksatywa.

Gniazda z witek wierzbowych.

 

Miesiąc temu uwiłam mini wieńce z gałązek wierzbowych.
Miłek był bardzo "pomocny".

Sama nie wiedziałam, jak je wykorzystam.

Ponieważ się pytałyście, prezentuję zastosowanie.

Przebiśniegi czyli origami płaskie z koła.

Tym razem coś dla wielbicielek origami.
Bardzo prosta dekoracja wiosenna.
Wystarczą trzy białe i jedno nieco mniejsze zielone koło.
Całość mocowana zszywkami.
Juro cd. zastosowania witek wierzbowych, które widać w oddali.

Koperek.

Pojawiły się nowalijki.
Pierwszy prezentuje się koperek.
Do wykonania były potrzebne: okładka foliowa ze starego zeszytu, odrobina foli samoprzylepnej, plastikowe oczy, plisowana tkanina, pakuły, druciki, żywica i patyczek do usztywnienia.
No i oczywiście jak w każdym szyciowym tworze, igła, nitka i aby przyśpieszyć dzieło stworzenia, maszyna do szycia.
Ma liczne towarzystwo, więc będę dawkować, jako przerywniki, aby nie zanudzić.

 

Szal na przesilenie wiosenne.

Chociaż w barwach typowo jesiennych, no cóż takie było zamówienie.

Zdjęcia robiłam na tui, gdy jeszcze zapowiadało się na wiosnę, nawet nad głowami przeleciały mi gęsi. 

Tylko zdziwiłam się, że lecą na południe. Jak widać wiedziały co się święci.