Całkowicie nie wiosenny szal.

Z zewnątrz i od wewnątrz. 

W różnym świetle i zbiliżeniach.

W barwach jesiennych, wykonany zimą prezentowany wiosną.

Może ktoś i lata się doszuka.

 

Nuno po stronie filcu.

Po drugiej stronie jedwab, tym razem nie w tkaninie tylko w pasmach, odrobina loków i włókien roślinnych.

 Jutro całość.

Światło słoneczne ociepla filc.

Jednak naturalne barwy to coś pomiędzy gorzą i słodką czekoladą.

W spożyciu preferuję tylko tą pierwszą w noszeniu obie.

Cudowne struktury nunoficu.

No cóż po przynudza, bo to lubię najbardziej.

Pobladła...

Żeby nie było za słodko to odmiana.

... "lecz pietruszka, z tą jest gorzej blada, słaba spać nie może"...

Tak to część przedstawienia "Na straganie" Brzechwy, jednak poszyło się trochę ponad tych co w utworze.

Nie będę Was jednak męczyć nimi cały czas. 

Jednak w tym momencie, nic innego obfoconego.

No cóż praca zawodowa priorytet.

... a to feler...

Co prawda w wierszu Brzechwy wzdycha, ale nie mówcie, 

że u mnie jest przerażający, czy przerażony, że zginie w zupie.

 

Pora na pora.

Dużo zdjęć, bo muszę przyznać, że wyszedł fotogenicznie.

Wykonanie proste: drut, ocieplacz, dwa koraliki, pakuły i oczywiście tkaniny.

Groszek z fasolką.

... i coś jeszcze...

Ciąg dalszy nastąpi.

Anioł na kamieniu.

To mój ulubieniec, więc został u mnie.

Kamień nie wiadomo skąd, kredka akwarelowa, woda, fiksatywa.

Gniazda z witek wierzbowych.

 

Miesiąc temu uwiłam mini wieńce z gałązek wierzbowych.
Miłek był bardzo "pomocny".

Sama nie wiedziałam, jak je wykorzystam.

Ponieważ się pytałyście, prezentuję zastosowanie.